اشکال دنیا این است که جاهلان مطمئن هستند و دانایان مردد.

مهمترین نکات این مقاله در زیر آورده شده است:

• 15 درصد مردم دنیا تقریبا تمام نواوری ها  تکنولوژیکی در سطح جهان را انجام می دهند.
• نیمی از مردم دنیا می توانند تولید و مصرف خود را با این تکنولوژی ها تطبیق دهند.
• مابقی مردم جهان از تکنولوژی جدا هستند و در این دسته نه تنها نواوری در ایجاد تکنولوژی داخلی مشاهده نشده بلکه تطبیق خود با تکنولوژی های خارجی نیز دیده نمی شود.

این تقسیم بندی خارج از مرزهای جغرافیایی است و می تواند بخش هایی از یک کشور را شامل شود.

اما باید توجه داشت که این مرزهای جدید دنیا ثابت نیستند و بسیاری از کشورهای دور مانده از تکنولوژی می توانند بزودی جزو کشورهای تطبیق دهنده با تکنولوژی قرار بگیرند و همچنین  تعدادی از کشورها از بخش میانی به بخش بالایی رفته و جزو کشورهای نواور در زمینه تکنولوژی بشوند. اما این انتقال ها بصورت خود به خود صورت نمی گیرد. برای اینکه بیش از دو میلیارد نفر که در کشورهای دورمانده از تکنولوژی زندگی می کنند در مزایای جهانی شدن اقتصاد مشارکت کنند نیاز به اتفاق افتادن سه مورد زیر می باشد

1-     ابتدا باید شاخص هایی که موجب شده تا تکنولوژی رانده شده‌ ها از اقتصاد جهانی دور بمانند کاملا مورد تفکر قرار بگیرد: موقعیت جغرافیایی، بهداشت عمومی و بومی سازی بایستی در بررسی تغییر تکنولوژی و رشد اقتصادی در نظر گرفته شوند.

2-    حکومت ها برای دستیابی به کمک نیاز به تغییر رویه دارند، صرف بیش از پیش خرد.

3-    مشارکت در مساعدت های بین المللی بایستی گسترده شده و از نو قالب ریزی شود.

بنگاه های چند ملیتی و دانشگاه های اول جهان و موسسات علمی بایستی مورد تشویق قرار بگیرند و صرف هزینه بمنظور توسعه جهانی در آژانس های رسمی (مانند بانک جهانی و آژانس های سازمان ملل) بایستی مورد تجدید نظر قرار بگیرد.

در ادامه مقاله به تجدید نظر در خصوص جهانی سازی اقتصاد و کمک کردن به کشورهای دور مانده از تکنولوژی در  زمینه های جمعیت و بهداشت عمومی، ارتباط با نواحی که در درجه دوم اهمیت قرار دارند و

پروراندن پیشرفت های تکنولوژیکی پرداخته شده است.

http://www.kursusinfo.life.ku.dk/Kurser/290006/presentation/~/media/Kurser/FOI/290006/Litterature_and_Discussion_Papers/Sachs%20on%20Globalization%20%20a%20New%20Map.ashx

کوهن معتقد بود که علم تکامل تدریجی به سمت حقیقت ندارد، بلکه دستخوش انقلاب‌های دوره‌ای است که او آن را «تغییر پارادایم» می‌نامید.

من که با او مخالف ام.

نظر شما چیست؟

چرا همیشه دوست داری لبه صندلی در مرز نا متعادلی بنشینی؟

هر از چند گاهی در آستانه سقوط و از شدت درد کمر، تازه می‌فهمی که می‌توانی نشیمن گاهت را عقب ببری و به صندلی تکیه بدهی.

وقتی به صندلی تکیه می‌دهی آرامش خوبی به تو دست می‌دهد و با خود می‌گویی:" تا آخرین لحظه‌ای که در این اتاق هستم اینگونه روی صندلی می‌نشینم".

سرگرم کار می‌شوی. پس از کمی که از گذشت زمان با خبر می‌شوی احساس نامتعادلی می‌کنی؟

اینکه چرا، خودت هم نمی‌دانی؟!؟

وقتی مفاهیم عمیق می‌شوند، تشخیص اینکه در چه حالی هستی دشوار می‌شود!؟

 درست زمانی که جنگل پوشیده از برف است و در آستانه غروبی مه آلود، دریاچه به زحمت تصویر درختان را در سفیدی برف نشان می‌دهد، پاهایت را کنار شوفاژ می‌گذاری و روی سنگ‌های خنک کنار پنجره می‌نشینی. عمق سرما در بی احساسی انگشتهایت.

پایت را به شوفاژ می‌چسبانی. آنقدر مطمئن که گویی جایگاه ابدی آنها آنجا خواهد بود. چقدر خوب است. با این آوای درونی: آه آه آه ... آخ آخ ... . آنقدر سریع این جدایی اتفاق می‌افتد که گویی همنشینی در کار نبوده است. و دوباره عمق سرما. هیچ وقت نمی‌توانی بفهمی که پاهایت از این مراجعه چه می‌خواهند. ولی تکرار می‌شود. بارها و بارها و بارها. تا شب بدون مهتاب پرده‌های نمایش دریاچه را پایین بکشد. شاید پاهایت حسی را عمیق می‌فهمند !

زمان و مکان.

در اینجا زمان مفهومی ندارد. اما مکان و ابعادش تنها نیستند. زمان جای خود را به عمق مکان می‌دهد.

پیر اول

1- آرژانتین

2- بارسلونا

3- عربستان سعودی

4- ابومسلم خراسان

5- فجر سپاسی شیراز

ضمنا کمیتۀ آمار و ارقام فیفا نیز بهترین فوتبالیست های تاریج کهکشان راه شیری را نیز به شرح زیر اعلام کرده است:

1- دیگو مارادونا

2- احمدرضا عابدزاده

3- لیونل مسی

4- کوچه .... توز

5- کولوچینی

6- بلهروز 

 "ترس ناشی از پیشداوری چاکرانه را از خود بران. این ترس اذهان ضعیف را به کرنشی دون وا می دارد. خرد را بر صدر بنشان و در باب هر امر و عقیده ای به محکمۀ خرد رجوع کن. حتی با جسارت وجود خدا را به پرسش بگیر؛ چرا که اگر خدایی باشد، باید خرد را بیش از ترس کورکورانه ارج بنهد"

در ایران معمولاً بی‌آنکه به ژرفای نقدِ فیلسوفان غربی به آن بخش از خردباوری ِ برآمده ازروشنگری که خرد را مطلق ِ همه چیز می‌کند، دریابند، می‌کوشند نقد آنها را ضدیت با خِرد تفسیر کنند و آن را با نیازها و محدودیت‌ها و ناتوانی‌های اندیشگی ِ خود هماهنگ سازند. این افراد با برداشتی سطحی از مدرنیته، نقدِ پسامدرنی از مدرنیته را به عنوان برحق بودن ِ اندیشه‌‌های خود تلقی می‌کنند. در همین راستاست که به‌مثل از نیچه و هایدگر، عارف و اهل دل می‌سازند و با اعلام شکست مدرنیته، به توجیه اندیشه‌ی ضد دموکراتیک و ضد گیتیانه‌ی خود می‌پردازند.

در برخورد با خِردِ مدرن باید بین ِ خردِ ابزاری و محاسبه‌گر که در سوی "شیئی‌شدگی ِ جهان زندگی" (به تعبیر هابرماس) حرکت می‌کند و در پی ِ نظارت و کنترل است و خردِ انتقادی که رو به آزادی و رشدِ مدنیت دارد، تفاوت قایل شد و... و اگر در یک جامعه‌ی مدرن و دموکراتیک بحرانی وجود دارد، نتیجه‌ی طبیعی ِ رشدِ مدرنیته است؛ زیرا تنها دریک جامعه‌ی پیش‌رونده می‌تواند بحران پدید بیاید؛ و ازرهگذرِ زایش ِ بحران است که انسان مدرن به شناختِ ضعف‌ها و دشواری‌ها می‌رسد و با درگیری با آن می‌کوشد به بهبود شرایط اقدام کند، وگرنه در یک جامعه‌ی ایستا که در آن از پیش همه چیز مقدر و تعیین شده است، نه بحران می‌تواند معنایی داشته باشد و نه معنای بحران ِ مدرنیته و نقد پسامدرنی درک می‌شود، زیرا هیچگاه آن را تجربه نکرده‌اند. در اینجا باید گفت که آبِ رونده و جاری است که ممکن است به موانع برخورد کند و ادامه‌ی راهش را به شکلی بیابد، اما تجربه‌ی آبِ راکد، تنها رکود است.

کتاب بیگانگی در آثار کافکا (نوشته ی محمود فلکی)

اگر چند بار خوب بهش توجه کنين عمق خودش رو نشون ميده. ميگن مارک تواين گفته. ولي من از دوستم شنيدم. عجب مفهوم خوبي داره. اميدوارم دوستي که اون رو به من نشون داد هميشه خوب باشه. اين جمله رو ميگم:

"برقص! گويا هرگز کسي تو را نمي بيند، عاشق شو! گويا هرگز کسي دلت را نشکسته است و زندگي کن گويا بهشت اينجاست."

آهنگ "ای دوست" با صدای حسین کشتکار بوشهری

منم سرگشته‌ی حیرانت ای دوست           کنم یک باره جان قربانت ای دوست

تنـــی نـــاسـاز  شـوق وصـل کـویت           دهم سر بر سـر پیمانت ای دوست

دلــی دارم در آتــش خـــانه کــــرده            میـــان شعـــله هـــا کـاشانه کـرده

دلـــی دارم که از شــــوق وصـــالـت           وجـــودم را ز غـــم ویـــــرانه کــرده

مـــن آن آواره‌ی بشــکسـته حــالـم            ز هجـــرانت بـــتـــــا رو  بـــــر زوالـم

منــم آن مـــرغ ســـرگــردان و تنهـا            پریشــان گشته شد یکبـــاره حـالم

سـحـر ســـر بـــر سـرسجاده کردم            دعــــایی بهــــر آن دلـداده کـــــردم

زحسرت ساغر چشمانم ‌ای دوست            لبـــانت یکســـره از بــــاده کــــردم

دلا تــا کـــی اسیـــر یـــاد یـــــــاری            ز هجــــر یــــار تـــا کــی داغـــداری

بگــو تـــاکــی ز شــوق روی لیـــلی            چـــو مجنـــون پـــریشــان روزگـاری

پـــریشـــانم پــریشـــان روزگــــــارم            مــن آن ســرگشته ی هجــر نگارم

کنــــون عمـــریست بـا امید وصـلت            درون سینـــه آســـــایــش نــــدارم

ز هجـــرت روز و شـب فــریـــاد دارم            ز بیدادت دلـــی نـــــاشــــــاد دارم

درون کوهــســـار سیـنـه ی خــــود            هـــزاران کشـــته چـون فـرهاد دارم

چـــــرا ای نــــازنیــنم بـــی وفـــایی           دمـــا دم بــــا دل مـــن در جفــایـی

حتما اگه فرصت کردین این فیلم رو ببینید. تقریبا می شه گفت آخرشه.

 البته اگه بتونید و بخواهید بفهمید.

مهندس حسام يزدان پناهی برای ارائه گزارش .... پيشنهاد کرد:

اگر بگي باور مي‌کنم،

اگر اصرار کني شک مي‌کنم،

و اگر قسم بخوري مطمئن مي‌شم که داري دروغ مي‌گي.