شبی که باید بمیریم
برای همیشه فراموش خواهیم کرد
دروغ گفتن و خیانت کردن را
حریص بودن و تنگ نظری را
و اینکه چگونه بیم دارایی خود را داشته باشیم.
نان را تقسیم خواهیم کرد،
خون را تقسیم خواهیم کرد،
آنگاه در واپسین لحظه، زندگی را درک خواهیم کرد.
از داستان "شبی که باید بمیریم"، کتاب "جشن عروسی در
کوهستان"، صفحه 133،
ترجمه سیف الله گلکار (ادبیات
داغستان)